ฉันจอดรถไว้หน้าคฤหาสน์ของแม่..
.นึกถึงพ่อผู้จากไปนาน...นานมากแล้ว
เหลือเพียงเงาไว้เบื้องหลัง...ซินแสซึ่งเคยอบรมว่า
* ลื้อนะ สมบัติพ่อแม่น่ะ ลื้อต้องเก็บไว้อย่าไปขายนะ*
วันนี้ฉันยืนมองด้วยความเสียใจ.
.ที่ไม่สามารถเก็บ..ส่วนหนึ่งจากมรดกพ่อ..ราคาชีวิต
เส้นทางฝุ่นแดงของพ่อไว้ได้...ฉันเศร้าจริงๆ
เขียนเกือบสุดท้าย สองทุ่มครึ่งคืนอาทิตย์ วันเดียวกัน