น้ำตาหมอก
14 กุมภาพันธ์ 2543
ถึง กฤษ ผู้ที่ทำให้เลือดทุกหยดในร่างกายของฉันเป็นสีชมพูและมีกลิ่นหอมเหมือนกลีบกุหลาบขาวทุกกลีบที่บานเต็มที่รับแรกอรุณ
กฤษคะ สายเกินไปหรือเปล่าคะที่อิมจะบอกกฤษว่า อิมรักกฤษเหลือเกิน รักจนไม่อยากจะจากกฤษไปไหนอีกแล้ว จิตใจของอิมวนเวียนอยู่ในห้วงความรักที่กฤษสร้างขึ้นมาด้วยความหวังดีอย่างที่สุดให้อิม เสียงของกฤษอ่อนโยนราวสายลมแผ่วเบายามกระซิบอยู่ข้างหูของอิมว่าให้อิมมีความกล้ามากขึ้น กล้าเปิดรับความรู้สึกของคนอื่นบ้างไม่ว่าจะเป็นอารมณ์ดีหรือไม่ดี กฤษบอกให้อิมทำใจเป็นประหนึ่งสำลี อารมณ์ความรู้สึกทั้งหลายเหมือนของเหลว พร้อมที่จะยอมรับและกล้าที่จะ