คุณคิดเหมือนฉันมั๊ยว่า ..
เวลาในแต่ละวันนั้น..ไม่เท่ากัน..
ฉันรู้สึกว่า..วันนั้นเวลาช่างผ่านไปรวดเร็วเหลือเกิน ..
เร็วกว่าทุก ๆ วันนี้ที่ยาวนานเหลือเกินกว่าจะหมดหนึ่งวันที่ฉันใช้ไปกับการคิดถึงคุณ..
อยากอยู่กับคุณต่อนะ .. แต่ฉันหมดวัยที่จะเอาแต่ใจเป็นเด็ก ๆ
และคุณก็ไม่ได้อยู่ในสถานะที่ฉันสมควรจะอ้อนด้วย ..
ฉันเกลียดเวลา..ที่บังคับให้ฉันจำใจต้องแยกจากคุณ ..
คุณอย่าแปลกใจนะ.. ที่ฉันไม่กล่าวคำลาจาก หรือแม้แต่จะยกมือทำสัญญาณการจากลา..
เพราะฉันกลัวว่ามันจะเป็นลางล่วงหน้า..ที่จะทำให้เราไม่ได้เจอกันอีก ..
หลังจากแยกกันแล้ว .. ความกลัวก่อขึ้นในใจฉันเงียบ ๆ ..
ไม่ต้องบอกว่าฉันกลัวสิ่งใด .. มั
28
0
0
หน้าส่วนตัว
