เรื่องสั้น นิยาย

ขาเมาส์ ๔ ...ตอนจอมโวยวาย

เพียงพลิ้ว





นานมากแล้วที่ฉันได้รู้จักผู้หญิงคนหนึ่งจากบ้านกลอนไทย เธอผู้นี้เป็นสาวเมืองลิงผู้น่ารักสดใส มีชีวิตชีวา จำได้ว่ามากกว่าหกปีแล้วที่เราสนิทสนมกัน สาวเมืองลิงคนนี้น่ารักจนฉันชอบในเสน่ห์ของเธอ แรกๆเราคุยกันผ่านความคิดเห็นในบ้านหลังนี้ ต่อมาส่งข้อความ จนถึงคุยโทรศัพท์ และคุยเอ็มเอสเอ็นในที่สุด เคยมีพี่ในบ้านกลอนคิดว่าเราอยู่บ้านเดียวกัน เป็นคนเดียวก็มี เพราะนิสัยคล้ายๆกัน ตอบกลอนแทนกันบ่อยๆ ที่ไหนได้ ตอนนั้นเรายังไม่เคยได้เจอกันเลย 

นับตั้งแต่วันที่ได้รู้จักคนเมืองลิงคนนี้ชีวิตมีสีสันขึ้นมากเลย เวลาเศร้าเราก็เศร้าด้วยกัน เวลาสุขเราก็สุขด้วยกัน แต่เวลาเราหัวเราะด้วยกัน คนอื่นจะรำคาญมากเพร				
 3170    6    0