ปลาสวายตัวเขื่องฝูงใหญ่ผลัดกันดำผุดดำว่ายขึ้นมาแย่งกินอาหารท ี่มีผู้ใจบุญคอยโยนให้ สะพานพระรามแปดแขวนตัวอยู่ทางซ้ายมือไม่ไกลนัก หากแต่คงใกล้เพียงตาแต่ไกลตีน มีพระอาทิตย์เป็นฉากหลังกำลังทิ้งตัวดิ่งลงอย่างช้าๆ ลำแสงอ่อนจางอาบไล้ไปทั่วทุกสารทิศ ทั้งบนราวสะพาน ตามเหลี่ยมมุมตึกสูงระฟ้าต่างๆ และบนใบหน้าของหญิงสาวที่กำลังยืนรอเรือโดยสารลำต่อไป หล่อนยกมือขึ้นป้องบังแสงหยีตาหลบแดด ฝูงนกหลากสายพันธุ์พากันบินตัดผืนฟ้าไปมาอย่างร่าเริงมีชีวิตชี วา ผมนั่งดูวิถีชีวิตของผู้คน การสัญจรทางน้ำ-อีกทางเลือกหนึ่งของลมหายใจแห่งเมืองใหญ่ สังเกตลักษณาการที่เป็นไปเหมือนอย่างเคย แต่ในวันนี้ภาพทิวทัศน์อันงดงาม สายลมบาง