ชัยพิษณุกร
" พี่ครับ...ซื้อดอกกุหลาบผมสักดอกสิครับ " ผมเกือบจะหาต้นเสียงนั้นไม่เจอ หากไม่ก้มหัวให้ตำลง เด็กผู้ชายตัวเท่าลูกหมา ผอมกระหร่อง ถูกห่อด้วยเสื้อที่ " ขี้ริ้ว " มอซอ หอบดอกกุหลาบสีแดงเพลิง ตัดกับผิวกระดำกระด่าง ดวงตาคู่นั้น ดูอมทุกข์เอาไว้เกินวัย
" ผมอยากกลับบ้าน "
ใจผมอยากสงเคราะห์ มันสักดอกจริงๆ หากไม่ติดว่าวันนี้เป็นวันวาเลนไทน์ ช่วงเทศกาลแบบนี้ โต๊ะภายในร้านดังๆของผับย่านนี้ จะถูกจองจนเต็มทั้งร้าน
" เอาไว้ก่อน " ผมตอบปฎิเสธ
" โธ่พี่! ผมอยากกลับบ้น ผมอยากกลับบ้าน " มือเล็กๆมอมแมมข้างหนึ่งของมัน เหนี่ยวชายเสื้อผมไว้ จนตัวเอน ทว่า...ก็ยังแหกปากร้อง