ไม่เคยเขียนกลอนหวาน
เพราะวันวานมีแค่คืนเหงา-เหงา
ไม่มีกำลังใจในคืนวันเก่า-เก่า
ไม่มีเงาเจ้าชายในบทกลอน
บทกลอนเก่าทุกค่ำคืน
มีเพียงเจ้าหญิงสะอื้นอยู่ข้างหมอน
เจ้าหญิงเดียวดายกับหัวใจร้าวรอน
อธิษฐานทุกคืนก่อนนอนวอนขอรักจากพระจันทร์
บทกลอนบทใหม่
กับคืนวันฟ้าใส หัวใจเปี่ยมฝัน
ใครจะรู้คำตอบจากพระจันทร์
จะหยิบยื่นเจ้าชายมาให้ฉันเขียนเป็นกลอน
ลาก่อนนะกลอนเศร้า
ลาก่อนเจ้าน้ำตาเปียกหมอน
ขอบคุณเธอที่ก้าวเข้ามาเป็น เจ้าชายในบทกลอน
ต่อไปนี้ทุกคืนก่อนนอนเจ้าหญิงในบทกลอนคงฝันดี