แก้วประเสริฐ
อนิจจานารีศรีสมร
แสนคำนึงรำพึงคิดจิตอนาถ
สิ่งนวยนาดย้ายโยกโบกสีสันต์
ลิงเต้นเร่าเฝ้าโหมโน้มกำนัล
สีแพรพรรณงามเด่นเน้นชวนมอง
สองเนตรส่ายไล้ประกายกระพริบ
แววระยิบแย้มสรวลล้วนสนอง
แย้มยิ้มยวนล้วนใคร่ให้ประลอง
นวลละอองปิดสงวนป่วนฤทัย
ยามรถหยุดกระทันพลันโน้มน้าว
เน้นสิ่งขาวเย้าอารมณ์โหมสดใส
ก้มหยิบของสองข้างสร้างไฉไล
แพรร่นไปไม่ปิดติดกายเลย
รำพึงคิดจิตหวนล้วนยอกย้อน
อกสะท้อนผ่อนใจคล้ายวางเฉย
กุลสตรีหนีหน้าพาอภิเปรย
คงร้องเฮ้ยโลกหวาข้าอยากตาย
เด็กเล็กปองสนองชมตะวันตก
แล้ววิปโยคโศกศัลย์พลันคิดสาย
เกิดเป็นมารหัวขนดุจสนควาย
สร้างฉิบหายให้
หน้าส่วนตัว
1174
28
0
