ท่องเมฆา
เสียงรำพันวันวานยังหวานแว่ว
สื่อสำเนียงเพียงแผ่วแผ่วอยู่ในฝัน
จะไม่พรากจากไปไกลสุริยัน
"รุ้งตะวัน" จะร่วมเคียงเรียงร้อยใจ
จะจากไปเมื่อฟ้าหายคลายความเศร้า
เรื่องรุมเร้าเริ่มเเลือนลางกระจ่างใส
รุ้งเรืองรองมอดมลายลับหายไป
เป็นความนัยผูกพันคือสัญญา
ณ วันนี้ ฟ้าคืนคลายหายวิโยค
มุ่งแสงธรรมลืมโศกเลิกครวญหา
ไม่มีบ่วงดวงตะวันหรือจันทรา
เดินมุ่งหน้าท่ามแสงทองผ่องอำไพ
ยี่สิบห้ากุมภาพันธ์คือวันแต่ง
กุหลาบแดงมอบเพื่อปรุงรุ้งสดใส
ขออวยพร"รุ้งตะวัน"จอมขวัญใจ
มีความสุขตลอดไปชั่วนิรันดร์
ณ มุมหนึ่งกาลเวลามาบรรจบ
ซาบซ่านซึ้งมิเคยลบจากความฝัน
เส้นเวลาพาพานพบประสบกัน
อาบอบอุ่นแม้แสนสั้น
5189
11
0
หน้าส่วนตัว
