แสงสุริยา ลาลับ หลบทิวไม้
ทอดแสงส่อง อำไพ ทาบภูผา
สีเหลืองส้ม อมแดงชาด ผาดนภา
สนธยา อาทิตย์แสง อัสดงฯ
หมู่นกไพร บินหวนกลับ สู่รังน้อย
เซ็งแซ่ซร้อง เสนาะสร้อย สื่อประสงค์
เรียกลูกผัว เมียรัก จักจำนงค์
ปีกกกลง ในอ้อมรัง แห่งราตรีฯ
ทอดสายตา ผ่านม่านฟ้า คราพลบค่ำ
โอ้โฉมงาม เป็นอย่างไร ไฉนนี่
ไม่ยินเสียง สำเนียงเจ้า แต่ระวี
จนบัดนี้ ขวัญชีวี ยังไม่มาฯ
ห่วงแสนห่วง ห่วงนัก หากทำได้
จะรีบรุด จรไกล ออกไปหา
แล้วพาเจ้า ยอดชีวี พี่กลับมา
แล้วจะไม่ คลาดสายตา จากเจ้าเลย.