พุด
ได้ยินเสียงสายฝนหล่นลาในคืนหนาว
พร่างสายพราวรับระทมตรมครวญคร่ำ
มากมนุษย์เวียนว่ายวิบากกรรม
ระทมร่ำรับผัสสะทุกข์ ยากหยุดใจ
ลองคิดใหม่ดีไหมเล่าที่รัก
งดงามนักเกิดมาพบพระรัตนตรัยไสว
มาเรียนรู้เพาะบ่มอัญมณีใจ
เพียรพาไปสู่ทางสายว่างกระจ่างงาม
ไม่มีตัวไม่มีตนไม่มีทุกข์
ใครร้ายรุกสร้างเศร้าเฝ้าเหยียดหยาม
ดั่งบัวบานชูช่อยังงดงาม
คือนิยามงามเหนือโลกสิ้นโศกใด
เห็นทุกข์จากการพลัดพรากจากสิ่งรัก
ซึ้งประจักษ์ทางธรรมอันไสว
สลัดทุกข์สลัดเศร้าเหน็บหนาวใจ
สว่างใจลาทางสายโศกโลกมายา..นิรันดร์..!
http://www.thaipoem.com/forever/ipage/song820.html
ใครสักคน
หากใ
1156
1
0
หน้าส่วนตัว
