พี่ดอกแก้ว
เพียรสลักรอยใจให้งามงด
บริสุทธิ์หมดจดดุจสีขาว
เติมแต้มฝันเพิ่มสีสวยด้วยแสงดาว
จนเธอพราวพร่างฟ้าน่าชื่นชม
จะเหนื่อยสักเพียงไหนไม่เอ่ยถ้อย
แม้เพียงคำเล็กน้อยที่ขื่นขม
ก็เก็บไว้ในใจไม่ปรารมภ์
หวังเธอได้สุขสมสง่างาม
แม้นลำบากยากแค้นถึงแสนเข็ญ
หวังเพียงเป็นผู้ขจัดปัดขวากหนาม
แปรเปลี่ยนสิ่งเลวร้ายให้สวยงาม
อยู่ด้านหลังทุกยามคอยดูแล
วันนี้เธอเป็นดาราสง่าศักดิ์
ฉันมองดูอย่างจงรักภักดีแท้
เธอกลับเมินหมางไปไม่เหลือบแล
ไม่มีค่าให้แยแส
ไม่เป็นไร
ใจดวงนี้ไม่มีคำรำพัน
ให้เธอหวนคืนวันกลับมาใหม่
ขอเพียงเธออย่าแล้งในน้ำใจ
เชือดเฉือนฉันให้หมองไหม้ด้วยวาจา
ไม่ขอบ