ปลูกต้นรักเอาไว้ใครจะเห็น ทุกเช้าเย็นหมั่นรดน้ำมิห่างหาย เฝ้าพรวนดินใส่ปุ๋ยมิวางวาย ขาดแต่คนเคียงกายร่วมชื่นชม เริ่มผลิดอกออกใบเขียวแลสดชื่น เฝ้ามองไปคลายขมขื่นสร่างขื่นขม พลอยคลายเศร้าเหงาจิตปลิดระทม นั่งชื่นชมดอกรักบานสราญใจ ดอกรักบานอยู่ในใจใครทั้งหล้า แต่ใคร่หาบานในใจของฉันไม่ เฝ้าแต่รอดอกรักบานเบ่งในใจ แต่ไฉนใยจึงเฉาเศร้าเหลือทน รักดอกนั้นพลันไม่นานบานโรยร่วง ดั่งตัวเราต้องเหงาทรวงหน่วงจิตขม เหตุไฉนจึงร้างไร้ซึ่งใครชม ต้องตรอมตรมในฤทัยให้อาดูร
1464
5
0
หน้าส่วนตัว
