อัลมิตรา
(...แอบซบหมอนซ่อนสะอื้นในคืนเหงา
ป่านนี้เขาเคียงใครอยู่ไหนหนอ
กี่คืนแล้วกี่คืนเล่าหลงเฝ้ารอ
ใจมันท้อเกินทนแล้วคนดี
เคยมาหามาเห็นกลับเร้นหาย
หรือมนต์ขลังรักคลายจึงหน่ายหนี
อยากทักท้วงทวงถามความปรานี .
เผื่อยังมีเยื่อใยในใจเธอ...)
ภาพความหลังครั้งก่อนอาวรณ์นัก
ดุจจมปลักวังวนจนใจเผลอ
ผ่านวันเดือนเคลื่อนคล้อยคอยเพียงเธอ
จิตเพรียกเพ้อรำพึงติดตรึงใจ
ช่างอ้างว้างเหว่ว้าอุราร่ำ
ยังครวญคร่ำคำนึงถึงคราวใกล้
ครั้งเคลียคลอล้อเล่นเป็นสุขใจ
กลับร้างไกลหายหน้าอุราตรม
สุดจะพร่ำรำพันผ่านบทร้อย-
พันหมื่นถ้อยทบความนิยามขม
เพียงเศษเสี้ยวโศกเศร้าร้าวระทม
ดุจแรงลมเร่งเร้าใ