ยินเธอเอย คำนั้น สะท้านจิต โอ้ชีวิต คนเรา เศร้าหนักหนา ฟังเธอเปรย เฉยนิ่ง น้ำคลอตา สู้อุตส่าห์ รอเข้า ร้าวชีวี เพียงสามคำ ย้ำบอก ออกจากปาก มิกระดาก เลยหนา ยอดยาหยี ทำแบบนี้ ที่สุด เลยคนดี เจ็บเหลือที่ เธอทำ ระกำใจ แม้อ้อนวอน อย่างไร เธอไม่สน โอ้หน้ามล สายหน้า พาหวั่นไหว คุกเข่าขอ ง้อเธอ จนอ่อนใจ ยกมือไหว้ แล้วไซร้ ไม่ยอมกัน พูดแต่ว่า ส้วมเต็มค่ะ เข้าไม่ได้ ไม่เห็นใจ กันเลยหนา โธ่ยอดขวัญ มันจ่ออยู่ ประตูหลัง พร้อมโรมรัน มัวช้าพลัน ไหลออกมา ซวยแน่เรา ** สรุปว่าราดอยู่แถวนั้นแหละ อิอิ **