20 พฤษภาคม 2545 11:30 น.
กาดาษ
ทุกครั้งที่สายฝนโปรยปราย..
ไม่รู้ทำไมต้องรู้สึกเหงาเดียวดายขึ้นมาทุกครั้ง
อาจเป็นเพราะบรรยากาศเป็นใจหรือด้วยเหตุผลอันใดกัน
รู้แต่ว่าในตอนนี้ฉันคิดถึงเธอ...จนหมดหัวใจ
อากาศทางโน้นเป็นยังไงบ้าง
สายฝนทำให้ใจเธออ้างว้างบ้างไหม
รู้หรือเปล่า..คนทางนี้คิดถึงและห่วงใย
อยากไปอยู่ใกล้ๆ..สัมผัสอุ่นไอ ข้างกายของเธอ
แต่ก็คงทำได้เพียงแค่คิด
เพราะฟ้าลิขิต..ให้ฉันห่างไกลเธอเสมอ
แต่เธอรู้ไหม..ในความห่างไกล..หัวใจฉันอยู่ใกล้เธอ
นับจากวันที่เราพบเจอ...จนถึงวันที่เธอจากไกล
ฉันยังคงเฝ้ามองสายฝน
ถึงมันจะทำให้คิดถึงคนหนึ่งคน..จนใจหาย
แต่ในความคิดถึง..ก็มีความลึกซึ้งปะปนอยู่มากมาย
แค่นี้ก็ทำให้คนเหงาเดียวดาย..ยิ้มออกมาได้แม้อยู่คนเดียว
18 พฤษภาคม 2545 16:05 น.
กาดาษ
จะอยู่ตรงนี้..เป็นกำลังใจให้เพื่อนรัก
ทางสู่ฝันแม้ไกลยิ่งนัก..ก็พักได้
ขอเพียงวันนี้..มีความตั้งใจ..ที่จะมุ่งไป
เธอจงมั่นใจ..คงต้องถึงได้ในสักวัน
ถ้าเธอเหนื่อยนัก..ก็พักซะก่อน
ฉันจะเอาตักให้เธอหนุนนอน..และคอยกล่อมขวัญ
หนทางข้างหน้าแม้มีอุปสรรค..มากมายร้อยพัน
ขอเธอจงฝ่าฟัน..เพื่อทำฝันให้เป็นจริง
18 พฤษภาคม 2545 14:48 น.
กาดาษ
ตะวันขึ้นแล้วนะ
ฉันต้องไปแล้วล่ะ..เจ้าความฝัน
ฝากดูแลด้วยนะ..ความผูกพัน
ระหว่างฉันกับเขา..ที่เคยมี
พระอาทิตย์ตกดิน..จะมาใหม่
อยู่ใกล้ๆเขา..ในฝันที่นี่
แม้เป็นได้แค่นั้น..ก็ยังดี
อย่างน้อยกำลังใจที่มี..ก็มาจากตรงนี้..
.ความฝัน.
17 พฤษภาคม 2545 11:29 น.
กาดาษ
ฉันมาตามหา..เจ้าความคิดถึง
ที่ฝากไว้กับใครคนหนึ่ง..ที่นี่
ฉันมาตามหา..ความรัก และความหวังดี
ที่ฝากไว้กับเธอคนนี้..พร้อมหัวใจ
เธอเก็บรักษามันไว้อย่างดีหรือเปล่า
เคยปล่อยให้มันอยู่กับความเหงา..บ้างไหม
ช่วยดูแลมันหน่อยนะ..หัวใจ
ฉันไม่อยากให้มันต้องเหงาเดียวดาย..เหมือนที่ผ่านมา
ที่ฉันมาในวันนี้
เพราะคิดถึงเธอมากนะคนดี..จึงกลับมาหา
รู้บ้างไหม..ทุกวินาทีที่เราห่างไกล ฉันส่งความห่วงใยให้เธอตลอดเวลา
และวันนี้ที่ฉันกลับมา..สาเหตุก็เพราะว่า..คิดถึง
17 พฤษภาคม 2545 11:18 น.
กาดาษ
ท้องฟ้า เทือกเขา เงาหมอก
บ่งบอก ย้ำเตือนถึงความหมาย
ว่ามีเพียง..ธรรมชาติ รอบรอบกาย
ที่ห่างหาย คือเจ้าของใจ..คนไกลตา
ห่างเหินเหลือเกิน..คนดี
คิดถึงคนทางนี้ รึเปล่าน๊า
คิดถึงเธอมาก มากนะ..ตลอดมา
ฝากแสงแดด สายลมมาทุกนาที
ไม่รู้ว่าเธอรับรู้บ้างหรือไม่
ความคิดถึงที่ส่งให้..จากคนทางนี้
ฝากคืนมาบ้างนะ..นะคนดี
สักนิดมี..ว่า ห่วงใย ก็ซึ้งใจแล้ว