20 เมษายน 2545 17:45 น.
กาดาษ
แอบรักเธออยู่จะรู้บ้างไหม
คืนวันที่ผ่านไปแอบเก็บเธอไว้ในฝัน
หันมามองสักนิดแล้วเธอจะรู้ซึ้งถึงความผูกพัน
ถึงแม้เธอจะไม่เคยมีให้กันแต่ฉันก็ไม่หวั่นใจ
เมื่อคืนที่เธอบอกว่ารักฉัน
แม้มันจะเป็นเพียงแค่ฝันก็มีความสุขแล้วรู้ไหม
ถึงเธอจะรักฉันเป็นเพียงแค่ฝันไป
แต่ฉันก็รักเธอหมดหัวใจในความเป็นจริง
20 เมษายน 2545 11:16 น.
กาดาษ
มีดวงใจดวงหนึ่งซึ่งรักมาก
อยากจะฝากให้เธอดูแลและรักษา
แล้ววันหนึ่งฉันจะย้อนคืนกลับมา
หอบความคิดถึงซึ้งตรึงตรามาให้เธอ
แม้วันนี้สองเราต้องไกลห่าง
แต่ว่าใจบาง-บางจะมีเธออยู่เสมอ
มั่นใจเถอะนะว่าฉันจะไม่มีวันลืมเธอ
คนดีที่ยังดีเสมอในสายตา
20 เมษายน 2545 11:02 น.
กาดาษ
ที่ไม่มีน้ำตาใช่ว่าจะไม่เจ็บ
แต่ฉันต้องพยายามเก็บซ่อนมันเอาไว้
ไม่อยากใช้น้ำตาเรียกร้องให้เธอมาเห็นใจ
และไม่อยากให้ใครๆ มาเวทนา
อยากจะไปก็ไปได้เลย
ในเมื่อคนอย่างฉันเธอคงไม่เคยเห็นค่า
แล้วจะชักช้าทำไมให้มันเสียเวลา
หรือเธออยากจะเห็นน้ำตาของคนไร้ค่านักหรือไง
20 เมษายน 2545 11:02 น.
กาดาษ
ในวันนี้..ฉันอาจดูเหมือนคนอ่อนแอ
แต่เธอก็ไม่ต้องแกล้งทำเป็นแยแสฉันก็ได้
ไม่ต้องการหรอกนะความสงสารจากคนไม่จริงใจ
อยากไปไหนก็ไปไม่ต้องทำเป็นสนใจใยดี
ขอให้ฉันได้อยู่คนเดียวจะดีกว่า
เพราะฉันยังไม่อยากจะเห็นหน้าเธอตอนนี้
จะไปไหนก็รีบไปให้พ้น-พ้นกันเสียที
อย่ามาทำชักช้ารอรี..เดี๋ยวจะได้เห็นดีและอาจไม่ได้ไป
19 เมษายน 2545 12:43 น.
กาดาษ
ในวันนี้เธอคงรู้สึก..เจ็บปวดมาก
เธอจึงเขียนกลอนมาเพื่อลาจากกันแบบนี้
แต่ฉันอยากให้เธอคิดดูให้รอบคอบนะอีกที
ว่าการจากไปแบบนี้..เธอจะรู้สึกดีขึ้นหรือไง
การหนี..มันไม่ใช่ทางออก
ฉันก็แค่อยากบอกเธอเพียงเท่านี้
ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของเธอนะคนดี
ถ้าเธอคิดว่ามันเป็นหนทางที่ดี..ก็ตามใจ
.......................................................
ชีวิตคนเราก็ต้องเจอกับความเจ็บปวด เสียใจ และผิดหวัง กันทุกคน
แต่ก็ขึ้นอยู่กับว่า แต่ละคนจะทำอย่างไรเมื่อต้องเผชิญกับมัน...........