แก้วประภัสสร
วันก่อน... ก่อนวันไหน ผมก็จำไม่ได้หรอกครับ
แต่ผมจำได้ว่า วันนั้นเป็นวันที่ทำให้ผมทั้งโมโห และทำให้ผมหัวเราะ
เผลอฉีกยิ้มออกมาจากริมฝีปากอันอวบอิ่ม จิ้มลิ้มของผม
คุณเชื่อตามที่ผมบอกเถอะนะครับ
ว่าปากผมอวบและอิ่มกว่าสาวๆหลายคนจริงๆ
ผมจำได้ว่า เช้าวันหนึ่ง ผมเปิดประตู มายืนรดน้ำต้นไม้อยู่หน้าบ้าน
ตัดแต่งกิ่งไม้และเก็บใบไม้ ที่หล่นร่วงลงพื้น ..
คุณกำลังคิดต่อละสิว่า ผมจะต้องนำใบไม้พวกนั้นไปทิ้งลงถังขยะ
คุณคิดผิดครับผม ..
ผมเก็บใบไม้พวกนั้นลงใส่กระถางต้นไม้เช่นเดิม ..
อย่าครับอย่า... ผมรู้ทันนะว่าคุณกำลังคิดอะไรอยู่
ผมไม่ได้เค็ม งก หรือ