มือ ไหม้พาย
-๑-
แม่...ผมโตแล้วนะ ผมคิดเองได้
ผมไม่ว่างนะ วันนี้มีโอที แม่กินข้าวคนเดียวนะ
โถ่แม่ แม่ก็รู้ว่าผมไม่ชอบ แม่ยังทำอีก
แม่เคยเข้าใจผมบ้างมั้ยเนี่ย
เลิกบ่นซักทีเถอะแม่...รำคาญ
-๒-
วันนี้เป็นเช่นทุกวัน วันอันวุ่นวาย และเหนื่อยล้า เขากลับมาบ้าน
ในเวลาเดิม ด้วยสีหน้าโรยแรงเช่นเดิม
แม่ วันนี้ผมไม่กินข้าวนะ
เขาเริ่มชีวิตในห้องนอนด้วยการรื้อค้นเอกสารกองใหญ่
นึกในใจว่าที่หาของไม่เจอ เพราะวันก่อนแม่เข้ามาทำความสะอาดแน่นเลย
แม่นี่ชอบวุ่นวายจริงๆ เดินสะดุดข้าวของพะรุงพะรัง
แฟ้มสีฟ้าลายการ์ตูน หล่นลงมาจากชั้นหนังสือ
นึกไม่ออกว่าเคย