ดอกแดด
ชั่วขณะรอยต่อแห่งการผลิบาน
ฝนร้ายเกรี้ยวกราด
แรงลมกรรโชกกระหน่ำ
ดุจหนึ่งเส้นแส้ยาวยืดบรรจงฟาดตี
ท่ามผิวเนื้ออ่อนนุ่มยอดหญ้า
บ้างมิอาจปรารถนาปฏิพัทธ์ไมตรี
จำยอมทิ้งรากพังพ่ายเรียบราบราวสิ้นแรงฝัน
บ้างมิยอมอ่อนโอน โรยรา
ฝืนหยั่งรากต้านทานสิเน่หาคุ้มคลั่ง
มิยอมจำนนต่อความชุ่มแฉะแห่งผืนดิน
เมื่ออาทิตย์สาดแสง
พื้นดินจักคืนปึกแผ่นเชื่อมร้อยรอยต่อดั่งเดิม
ฝนร้ายเกรี้ยวกราด
แรงลมกรรโชกกระหน่ำ
กำลังเคลื่อนคล้อยไปจากท้องทุ่งความเหน็บหนาว
ช่วงเวลาแห่งการงอกงามครั้งใหม่เดินทางมาถึง
แรกแย้มแห่งรุ่งอรุณ
แดดอุ่นจุมพิตยอดหญ้า
นางฟ้าน้อยแห่งลานดินจึงแย้มบาน
จึ่งชีวิต
เมื่อฤดูมรสุมพ้นผ
1804
1
0
หน้าส่วนตัว
