หน้าส่วนตัว
ก็วันวานยังซึ้งตราตรึงใจ
ฉันมิใช่คนสำคัญมันไร้ค่า
ขอก้าวไกลด้วยมิใช่ในสายตา
ยิ้มขมปร่าน่าขันฉันโง่เอง
เป็นแค่เงาเขาเท่านั้นเลิกฝันหวาน
อย่าหน้าด้านรั้นดื้อถืออวดเก่ง
เก็บหัวใจใสซื่อสื่อบทเพลง
ลบบานเบ่งศรัทธาอย่าลำพอง
เธอกับเขาคือเงากันยากผันเปลี่ยน
ฉันขอเขียนหัวใจไม่แบ่งสอง
ไม่เข้าแทรกแยกกลางนั่งขวางคลอง
เป็นสำรองรักเท่านั้นฉันขอลา
จะวันวานวันไหนใจก็มั่น
เราจบกันวันนี้ย่อมดีกว่า
หมดซาบซึ้งตรึงใจใส่โรยรา
จบปัญหาคาใจได้นะเธอ.
710
4
0
