นกตะวัน
ขอขอบคุณอุ่นไอเธอได้มา
เยี่ยมเยียนหาอย่างเพื่อนไม่เลือนหาย
แม้แค่เสียงเพียงเงาเหงาผ่อนคลาย
ใจสลายเลือนลืมกลับปลื้มแทน
หากวันหน้าถ้าเธอไม่เผลอไผล
เที่ยวกับใครค่อนวันฉันหวงแหน
อยากพาเธอละเมอไปไกลสุดแดน
สู่แว่นแคว้นคุ้งทะเลร่อนเร่ไป
เดินเหยียบย่ำฉ่ำทรายริมชายฝั่ง
ฟังคลื่นคลั่งครวญคลอหัวร่อใส
แล้วพักเหนื่อยเมื่อยผ่อนนอนเปลไกว
ชมน้ำใสสีครามแดดงามทอ
ครั้นเย็นย่ำค่ำลงคงก่อไฟ
หมึกตัวใหญ่ย่างกันร่มควันหนอ
ปลากุ้งปูหมูหอยอร่อยพอ
ฉันจึงขอเคียงเธอหลงเพ้อเงา
แด่ คุณ magic
เจ้าของบทกวี ฝันยามเช้าของเจ้านาย
10 เมษายน 2547