ก่อพงษ์
คราเหมันต์หันมาอุราร้อน
อนาทรอ่อนไหวหัวใจเอ๋ย
นครนี้เปลี่ยนไปไม่เหมือนเคย
ทุกสิ่งดูงอกเงยแต่ไม่งาม
ไม่ห่วงตัวแต่กลัวลูกจะรับเคราะห์
ยิ่งคิดไปเหมือนใจเสาะเพราะยิ่งขาม
สังคมเปลี่ยนเหมือนบาปกรรมมันทำตาม-
อำเภอใจของมันยามมันย่ามใจ
ข้ออ้างมันแสนง่ายได้ทุกกฎ
มันแหกค่ายได้หมดเกินสมัย
คือทำแล้วไม่หนักก้านกบาลใคร
ฟังแล้วเหนื่อยธาตุขัยได้เพียงนั้น
พิเคราะห์ดูจริงหรือเล่นเห็นแก่ตัว
จนแก่นใจมืดมัวและม่วงหมัน
คนรายรอบชอบคำเธอจำนรรจ์
ความชอบธรรมจึงพลิกผันเพียงผายมือ
จึงเห็นมากหลากรายในหลายแหล่ง
ความรุนแรงเหลือร้ายในหลายสื่อ
ความเอื้อเฟื้อผุกร่อนถูกต้อนตือ
ความมักได้ลุกฮือขึ
774
9
0
หน้าส่วนตัว
