ภูวดินทร์
เมื่อเข้านอน...หลอนตน...จนไม่หลับ
ถึงพลิกกลับ...ไปมา...ซ้ายขวานั่น
ทำอย่างไร...ไม่หลับ...สับสนครัน
ทำให้หวั่น...ม่านตา...ปิดไม่ลง
ฟุบหน้าอีก...บนหมอน...ร้อนใจยิ่ง
นึกแต่สิ่ง...ผ่านมา...พาให้หลง
ข่มตาหลับ...พักใหญ่...ใจก็คง
นึกภาพส่ง...กลับมา...ตายังใส
พลิกหงายอีก...ปลีกหนี...ที่ฟุ้งซ่าน
อันรำคาญ...สุดทน...จนเกินไข
เอาหมอนทับ...กับหน้า...ไว้อีกใบ
ก็ยังไม่...ได้ผล...จนระอา
พลิกอยู่นั่น...จวบจน...พ้นยามสอง
จึงมาลอง...ใคร่ควรญ...เฝ้าทวนหา
เพราะเหตุไร...ไม่หลับ...ผลดังว่า
พลิกกายา...ตาโต...โก้หรือไง
จึงมีเหตุ...ทบทวน...ชวนท่านอ่าน
มีอาการ...กังวล...คนเศร้าใจ
ยาเสพติด...ค
1549
14
0
หน้าส่วนตัว
