ยังแคร์
เมื่อดวงตะวันส่องฉาย
ฉันเดินไปทางซ้าย เธอเดินไปทางขวา
ชีวิตกลายเป็นเรื่องเศร้า เมื่อเราต่างอยู่บนกาลเวลา
แต่ต้องใช้ลมหายใจเพื่อตามหา คนที่หันหน้าไปคนละทาง
แล้วปาฏิหาริย์ก็ทำให้โลกกลม
เราที่เป็นเพียงฝุ่นผลในสายลม..อ้างว้าง
จึงถูกกำหนดให้เดินมาพบกันที่ปลายทาง
อ้อมโลกกว้าง ฝ่าความเหงาความไร้ร้างจนมาพบกัน
ได้เจอแล้ว...ในสุดท้าย
การตามหาถึงจุดปลาย...มีเธอมายืนอยู่ข้างกาย และในหัวใจฉัน
จากนี้..เมื่อดวงตะวันส่องฉายในอีกวัน...
เราจะหันหน้ายิ้มให้กัน...แล้วก้าวเดิน
* แรงบันดาลใจจากหนังสือ ดวงตะวันส่องฉาย ผู้หญิงเลี้ยวซ้ายผู้ชายเลี้ยวขวา
โดยจิมมี่ เรียว แปลโดย ปราย พันแสง