ส่องหล้า
ยืนนิ่งบนแท่นขึ้นแทนที่
ชีพพลีเนินนานขานลิขิต
มืดมนทั่วฟ้ามืดมิด
ชีวิตปล่อยวางลงกลางดิน
สู่ดินน้ำลมฟ้าอากาศ
มวลธาตุวิญญาณไป่สิ้น
คู่น้ำคู่ฟ้าแผ่นดิน
สู่ถิ่นพนาป่าไพร
เงียบงำป่าเหงาร้าวลึก
รู้สึกเจ็บร้าวหวั่นไหว
รอยเท้าเจ้าเลือนหายไป
ล่องลอยกิ่งใบล่วงโรย
ห่มฟ้าห่มดาวหนาวน้ำค้าง
อ้างว้างเพลงไพรร้องไห้โหย
ยึดแน่นบนแท่น-ดอกไม้โรย
ลมโชยเงียบเหงาเศร้าใจ
เก้งกวางช้างป่าพญาเสือ
นกหนูเศร้าเหลือโหยไห้
ลิงค่างบ่างชะนีว่องไว
นิ่งเงียบไว้อาลัยชีวิน
ฝูงปลาไม่อยากแหวกว่าย
กบเขียดเงียบหายเสียงสิ้น
น้ำเย็นเย็นใสไม่ริน
ทั่วถิ่นไม่ไหวติงนิ่งงัน
ลมหนาวเคล้าเยือนเดือนกันยา
พื้นป่าวิโยคโศกส
1412
2
0
หน้าส่วนตัว
