หากท่านเหลือขอจุนเจือเผื่อเราบ้าง เรานั้นร้างบ้านไม่มีที่หรรษา น้ำสักชามหรืออาหารเจือจานมา ตามยะถาที่จะมีล้วนดีพอ ก็พวกเราเลือกเกิดได้เมื่อไรนั่น บ่เหมือนกันกับผู้คนที่ทนขอ หาเลี้ยงตนยังพอได้มืององอ แต่เราสิแม้ไม่ท้อไม่ขอใคร ตอนเป็นเด็กเล็กเล็กอยู่ดูน่ารัก อีกสักพักตัวก็จักร่างเติบใหญ่ ดูเก้งก้างไม่สดสวยชวนหมดใจ เลือกผลักไสหมดเยื่อใยให้วังเวง ก็แล้วเราผิดอะไรถึงไล่นัก หรือหมดรักหมดอาลัยให้ข่มเหง รู้บ้างไหมว่าเรารักและยำเกรง คุณนั่นเองเหมือนพ่อแม่ดูแลกัน
1215
3
0
หน้าส่วนตัว
