แทนคุณแทนไท
...
ล่วงกาลผ่านวานนั้นจนวันนี้
ทุกข์ที่มีทั้งสิ้นจึงเสี้ยมสอน
ว่าชีวิตใช่งดงามดั่งละคร
ดีดั่งตอนที่สุขสนุกใจ
เมื่อชีวิตมีเรื่องราวก้าวผ่านพบ
มีทุกวันงามสงบก็หาไม่
ต้องมีบ้างทางลงเหวฝ่าเปลวไฟ
และวันใจแหลกยับกับวันวัย
เมื่อมีสุขวันทุกข์ก็ปล่าวแปลก
วันใจแหลกความสุขก็ร่ำไห้
วันใจท้อความทะนงก็ปลงใจ
จะมีวันแห่งชัยบ้างไหมหนอ
จึงร่ำร้องเรียกหาวันที่ว่า
เท่าที่ใจปรารถนาจะร้องขอ
ก็หมายกันหมายใจใฝ่หมายรอ
เพื่อหลุดบ่วงที่ถ่วงท้อทอดวงใจ
ประสบการณ์ทุกข์สิ่งที่เสี้ยมสอน
ในวันใจร้าวรอนและอ่อนไหว
วันใจช้ำร่ำไห้วันพ่ายใจ
แท้ทั้งที่เจ็บเจียนตายก็ลำพัง
กาลนี้ผ่านมาถึงวันอันแตกดับ
ไ