สายวารินทร์
หนองน้ำเวิ้งว้างกลางไพร
ชะโดตัวใหญ่ว่ายผุด
คลอคู่ดื่มด่ำดำมุด
เร่งรุดไล่ล่าหากิน
เกิดลูกหลายครอกออกหลาน
ยึดฐานทั้งหนองจองถิ่น
ดุร้ายดั่งว่าชาชิน
ผิดกลิ่นเข้างับจับกลืน
ปลาเล็กปลาน้อยถอยห่าง
ชะโดยิ่งกร่างขวางคลื่น
ผาดโผนจู่โจมโครมครืน
แตกตื่นถาโถมโครมคราม
หนองน้ำข้นขุ่นวุ่นวาย
เจ็บตายเผชิญเกินห้าม
อิ่มท้องเงียบอยู่ครู่ยาม
ติดตามไล่เหยื่อเพื่อกิน
ชะโดลอบยิ้มอิ่มหนำ
วันค่ำสุขใจไม่สิ้น
ลำพองรุกล่าอาจิณ
ครองถิ่นทุกหนจนเคย
เมื่อคราฝนแล้งแรงแดด
เผาแผดน้ำแห้งระเหย
พันธุ์ปลามากมายก่ายเกย
หวังเชยน้ำใหม่ไหลมา
ชะโดกลับแยกแถกทำ
หาน้ำหนองใหม่เบื้องหน้า
เกลือกโคลนแ
2982
11
0
หน้าส่วนตัว
