ketana
ท้องทะเล เวิ้งว้าง แสนกว้างใหญ่
ระริ้วไหล พลิ้วฟอง ละอองคลื่น
สะท้อนเงา แสงดาว พราวค่ำคืน
ทนกล้ำกลืน ล่องธารา ว้าเหว่ใจ
กำปั่นน้อย เคลื่อนคล้อย ลอยจากฝั่ง
ทิ้งความหวัง ความฝัน วันวานไว้
หันหัวเรือ เพื่อค้น ดั้นด้นใน
ชลาศัย ราตรี นี้เงียบงัน
จากภูผา เดียวดาย โดยโดดเดี่ยว
ไม่อยากเหลียว ให้เหหวน ครวญเหหัน
เป็นคนจร ท่องแดนเถื่อน ลบเลือนวัน
ตามเก็บฝัน วันสวย ด้วยใจเรา
ฟ้าก็เหงา ภูเขาก็ว้าเหว่ ทะเลก็เดียวดาย
อยู่ที่ไหน หัวใจ ก็เปลี่ยวเปล่า
ไปตามแสง แห่งจันทรา คราทอดเงา
ถนนเศร้า เราก็อยู่ เพียงผู้เดียว
1090
8
0
หน้าส่วนตัว
