ดอกบัว
เจ้าสายฝน
เจ้าเคยโปรยปรายจากฟากฟ้า
ร่วงหล่นลงมาจากท้องนภา
มาราดล้างน้ำตาเจ้าดอกไม้
เจ้าสายฝน
ครานี้เจ้าจางหายไปที่ใด
ปล่อยให้โลกแห้งแล้งร้างไร้
เจ้าโปรยปรายนะแห่งใดไม่กลับมา
เจ้าสายฝน
จะรู้ไหมดวงกมลดอกไม้ร้องเรียกหา
รอคอยหยาดพิรุณรินหลั่งจากฟากฟ้า
ร่วงหล่นลงมาซับกลีบใบ
อย่าปล่อยไว้เนิ่นนาน
มันราวรานมากรู้บางไหม
ทั้งเกสรกลีบก้านกิ่งใบ
จะต้านทานไม่ไหวแล้วน่ะสายฝน
นานแล้วนะจากลาไม่บอกกล่าว
กับเรื่องราวที่ผ่านที่ห้อมห่ม
เจ้าเก็บซ่อนอะไรไว้ผจญ
รู้บ้างไหมดอกไม้ยังรอคอย
เคยหยาดรินพรั้งพรมมาห่มหอม
เคยมาหลอมกลีบกลิ่นประทีนบ่อย
เคยมาราดหยาดรินให้โปรยปรอย
กับมาเล
หน้าส่วนตัว
1643
10
0
