--- กงเกวียน ---
ใบไม้ร่วงล่วงเลยมิเคยนับ
ฤดูลับกาลไปนับไม่ถ้วน
กระแสสินธุ์รินใสไหลเทียวทวน
กลิ่นอบอวลแมกไม้ที่ไกลตา
มองเม็ดฝนหล่นกราวปานดาวดิ่ง
ลมสงัดหยุดนิ่งไม่ติงไหว
เมฆคล้อยผ่านย่านสถิตย์อาทิตย์อุทัย
แสงก็ส่องยองใยแผดสายพิรุณ
ตะกอนขุ่นฝุ่นดินจับหินผา
สายธาราไหลระเรื่อมาเกื้อหนุน