คนกุลา
....
จันทน์กะพ้อร่วงพรูอยู่ลานบ้าน
ยามเมื่อผ่านได้ดมกลิ่นประทินขวัญ
งามละออล้อแสงแห่งเพ็ญจันทร์
ที่ชื่อจันทน์กะพ้อพ้อถึงใคร
ดอกไม้ไทยใครไม่เน้นเห็นคุณค่า
ไร้มารยาร้อยร่ำทำสาไถย
เจ้าส่งกลิ่นรินหอมลอยย้อมใจ
เหมือนงามไทยอวลบุหงาในราตรี
เมื่อบานเหงาบอบบางย่างหน้าฝน
และร่วงหล่นเต็มลานบ้านที่นี่
ยังส่งกลิ่นรินหวลย้ำยวนยี
เหมือนเย้าพี่ที่รำพึงคิดถึงนวล
ขอรักจงอย่าเลือนเหมือนจันทน์กะพ้อ
ที่บานรอเพียงวันจันทร์ไห้หวล
เมื่อจันทรามาพบได้ทบทวน
ก็รีบด่วนร่ำลาไม่อาวรณ์
หากขอได้อยากให้รักเราหนักแน่น
ดุจดังแผ่นศิลานิ่งแห่งสิงขร
อย่าเหมือนจันทน์กะพ้อพออาทร
บานออดอ้อนเพียงข้ามวันก็พ
7171
27
0
หน้าส่วนตัว
