kOrOkOsO
นางแววดาว
ขอฝน
แวววาววับระยับขยับดาว
สกาวเกลื่อนดาราราวพราวพร่าง
แข่งแสงระยิบระยับจับฟ้าสาง
เลือนเคลื่อนจากหน้าต่างห่างตาไกล
อรุณรับจับทอแสงแดงฉาดฉาย
ส่องประกายแดดแผดจ้าท้าไฟ
ระอุคุโชนโคนเผือกเผาไหม้
กลิ่นหอมกรุ่นอุ่นไอลอยลมมา
เหมือนครั้งเดินป่ากุลาร้องไห้
เหี่ยวแห้งซีดน้ำใสไหลธารา
บ่เคยเลยจะเชยชมสมอุรา
แม้นเยียวยาประทังชีวิตรอด
ฟ้าอาจกั้นรันทดสักหยดหยาด
แห้งเหือดผาดดินแล้งแข็งแกร่งกรอด
ถึงถิ่นดินอีสานพบพานตลอด
ยาวยอดทอดท่องสงบงบไม่มี
แววดาวจ๋าข้าขอฟ้าท้าเจ้า
เมฆฝนเงาดำผ่านม่านคิรี
เจ้าฝนจงโปรยปรายเป็นสายสี
ไหลหล่นยลร้อยปีมีเพียงพอ.
หน้าส่วนตัว
990
11
0
