ก่อพงษ์ พงษพรชาญวิชช์
แดดอ่อนอ่อนในตอนเช้า.....ให้เงายาวทอดทาบนา
น้ำขังเจิ่งสะท้อนฟ้า...............ดาลอุราอ่อนไหว
เพราะฝนตกเมื่อคืนนี้............ปลามากมีจึงดีใจ
ได้ว่ายแหวกในน้ำใส.............ได้ออกไข่ได้ลูกปลา
แสงแดดอุ่นนี้คุ้นนัก...............เหมือนความรักของคุณ
ตักนิ่มอ่อนเคยนอนหนุน.........ผมรักคุณนักหนา
ยามเมื่ออยู่เคียงใจ..................ผมไม่เคยคิดลา
ผมรักคุณเท่าท้องฟ้า...............ถามปลาดูก็ได้
ผม..รักแต่คุณ..........................คุณคุ้นหัวใจ
อ้อมกอดก็อุ้นอุ่น.....................ยิ้มของคุณยิ่งคุ้นใหญ่
ดาลใ