แพรวา
ชีวิตดูไร้ความหมาย
ลมหายใจก็ไร้ค่า
โค้งรุ้งราวภาพลวงตา
มวลบุปผามิน่ามอง
ดวงดาวพร่างพราวใส
หากหัวใจกลับหม่นหมอง
น้ำค้างแลราวทอง
กลับคล้ายของธรรมดา
ผีเสื้อยังโบยโบก
โลกยังเปี่ยมเสน่หา
หากหัวใจเหนื่อยจนล้า
คล้ายกับว่าทุกข์เกินทน
ระบำใบหญ้าไหว
เย้ายวนใจกลางสายฝน
คล้ายถามหัวใจคน
อยู่...สู้...ทน เพื่อสิ่งใด
น้ำตกยังตระการ
สายธารยังรี่ไหล
สิ้นสุด ณ ที่ใด
หามีใครใส่ใจตรอง
ฟากฟ้ายังอำไพ
แขไขยังนวลผ่อง
ตะวันยังเรืองรอง
รังสีทองยังทาบทา
โลกนี้ยังเหมือนเก่า
หัวใจเราไยปวดปร่า
เศร้าเกินจำนรรจา
เหงาเกินกว่าเอ่ยคำใด
ที่นี่...ไม่มีเธอ
หลงเพ้อคร่ำครวญ
990
4
0
หน้าส่วนตัว
