ช.รัตนกุล รุตนชาติ
มันจะกลบเลื่อนไม่ไหว ฉันละอายใจทุกครั้ง
ถึงทำห่าง ๆ ไม่โทร ไม่คุย ไม่เจอะกัน
เธอรู้ระแคะระคาย ไม่อยากให้เขารู้ทัน
ว่าคนใกล้ตัวอย่างฉัน กำลังคิดไม่ซื่อกับใคร
เธอก็เป็นแฟนของเขา เขาก็เป็นเพื่อนของฉัน
คบกันมานาน จนวันที่ฉันเริ่มชักเอะใจ
คิดถึงเธอทุกเวลา ก็รู้ว่าน่าไม่อาย
ต้องซ่อนความหวั่นไหว ข้างในสายตา
แอบ ๆ ฝันให้เธอกับเขามีปัญหา
แล้วคิดได้ขึ้นมา ยิ่งน่าละอาย
ไม่รู้อะไรดลใจให้ฉันแอบรักแฟนของเพื่อน
ซึ่งก็ดูเหมือนเธอไม่คิดอะไรด้วยซ้ำไป
ทั้งรู้ว่าผิดนะ แต่ก็รัก ไม่รู้ว่าทำไม
รู้แล้วเหยียบไว้ นี่คือเหตุผลที่ฉันต้องไปจากชีวิตเธอ
ไม่อยากจะเลิกคบ ถ้าไม่จบมันไม่ไหว
ใกล้เธอทีไร ก