nawakarn
วันนี้เป็นวันที่ท้อแท้กว่าวันอื่น
ความสุขสดชื่นที่เคยมีก็ห่างหาย
ไม่รู้ว่าเกิดเพราะอะไร
มันเหนื่อยหน่ายเหน็ดเหนื่อยและท้อแท้
ผู้คนรอบข้างก็กลาดเกลื่อน
เพื่อนก์มีมากมายใคร ๆ ก็อยู่
แต่มันรู้สึกเหงายังไงไม่รู้
บอกไม่ถูกคิดไม่ออกเพราะอะไร
คงเพราะน้อยใจกระมังเรา
ที่ใคร ๆ เค้าคาดหวังไว้
ไม่อยากให้เรามีใคร
ไม่อยากให้ใครมีเรา
อยากให้เราอยู่เพื่อพวกเค้า
อยากให้เค้าไม่ต้องเกี่ยวกับใคร
อยากจะได้อะไร
ก์เอ่ยกับเราได้ไม่ขัดข้อง
คงเป็นเช่นนี้สินะ
ที่อยากเก็บเราไว้ในมุมคับแคบของห้อง
ได้โปรดเถอะ......ขอร้อง
อยาก