กวีปกรณ์
เงาจันทร์เจ้าจางหายจากสายน้ำ
แต่คืนค่ำฝั่งคลองคะนองอยู่
ลิเกรำร่ำร้องเหลียวรอดู
จอมโจรโฉดชายชู้เชือดพระจันทฯ (โครพ)
ศาลาไม้ริมฝั่งฝืนพังผุ
เรือหางยาวเสียงดุกระหึ่มลั่น
สร้างคลื่นคลั่งถั่งโถมกระแทกทั้น
เจ้ายังหยัดยืนยันทั้งสั่นคลอน
จันทร์เคยสวยด้วยแต้มตัวกระต่าย
บทเห่กล่อมกลืนหายไปหลายท่อน
"จันทร์เอ๋ยจันทร์จ้าว" กล่อมเจ้านอน
ลืมหมดแล้วบทตอนกลอนนิทาน
ยายหยิบพายแจวหาจันทราหวน
เสียงเครื่องเรือร้องกวนแม้พ้นผ่าน
เงียบสงบจำทิ้งไว้ในวันวาน
คลื่นคลั่งคลานคว่ำเรือลับลงวารี
เสียงละครหลังข่าวยังฉาวฉาย
ลูกหลานยายยังเยาะยิ้มหัวทิ่มเก้าอี้
บทเห่กล่อม "จันทร์เอ๋ย..." ครั้งเคยมี
สิ้น
1800
3
0
หน้าส่วนตัว
