ฤกษ์
หนีเสียเถิดหนีไกลสุดขอบฟ้า
ข้ามโลกหล้าลืมทุกข์ที่ทับถม
อย่าให้ใครมองเห็นว่าช้ำตรม
ขอยอมจมความเหงาเศร้าคนเดียว
ช่างมันเถิดความรักเคยหวานซึ้ง
ปานน้ำผึ้งผ่านไปไม่แลเหลียว
ตัดให้ขาดเหมือนข้าวขาดคาเคียว
ไม่ขอขวางน้ำเชี่ยวปล่อยเรือลอย
เรือชีวิตลอยคว้างกลางเกลียวคลื่น
ตั้งใจยืนครั้งนี้ไม่มีถอย
มุ่งไปตายดาบหน้าแม้ค่าน้อย
ไม่ต้องมีคนคอยเฝ้าห่วงใย
อนาคตกำหนดด้วยสองมือ
หัวใจดื้อฟันฝ่าปั้นหน้าใส
ต้องมีวันแจ่มแจ้งแสงอำไพ
ขอมุ่งไปเบื้องหน้าฟ้าสีทอง
ไม่มีแล้ว ความฝันเคยร่วมสร้าง
ไม่มีแล้ว เส้นทางของเราสอง
ไม่มีแล้ว วิมานรักเคยอยากครอง
ไม่มีแล้ว เรือนทองในเงาจันทร์
1280
17
0
หน้าส่วนตัว
