หนึ่งนก ฤดูหนาว
คืนค่ำย่ำย่างเกือบสางรุ่ง
เรืองรุ้งพาดทิวริ้ววะวับ
รวีรอเช้าเข้าประดับ
ฟ้าระยับกลับสีอาภรณ์
คิดถึงตรึงจิตมิคิดสร่าง
ค่ำคืนยันสว่างมิถอดถอน
ห่วงหาอาลัยใจอาวรณ์
แต่งกลอนถึงเช้าเฝ้ารำพัน
ตะวันแต้มสีโลกสวยสด
งามงดดังภาพในห้วงฝัน
ผีเสื้อน้อยพร้อยคล้ายตะวัน
แต้มแต่งสีส้มนั้นจุดลาย
เหลืองเหลืองเยื้องกลีบกุหลาบขาว
พราวพราววาววับน้ำค้างสาย
ลดลั่นใบบังระบำว่าย
เวิ้งลมระบัดย้ายเรียวเรียง
ฟ้าหาวหมดดาวแล้ว แก้วตะวัน
เฉิดฉันท์ฉายแดดกับเฉลียง
นกน้อยคู่นั้นพลันบินเคียง
ฉันเพียงสุขใจได้ .. เท่านี้..
1499
3
0
หน้าส่วนตัว
