เพชรพรรณราย
โลกนี้มีสามร้อยหกสิบองศา
จะใช้ตามองรอบไปให้ได้เห็น
ทุกสิ่งสรรที่หันมองจ้องที่เป็น
สิ่งซ่องเร้นที่เป็นไปในมุมมอง
สิ่งรอบข้างต่างกันไปในรูปร่าง
ทุกสอ่งอย่างต่างรูปทรงเราจับต้อง
ดีหรือไม่ใจเห็นได้ให้ตริตรอง
ทุกสิ่งของต้องสัมผัสวัดดวงตา
แต่ว่าโลกแห่งใจใครมองเห็น
มันซ่อนเร้นความคิดจิตปรารถนา
เราจะมองอย่างไรเมื่อไรตา
ให้เห็นว่าดีหรือชั่วในหัวใจ
หากมองโลกเหมือนมองใจไม่รู้แน่
เห็นเพียงแต่ภายนอกบอกไม่ได้
จะมองใจใช้ใจมองตรองข้างใน
มองแล้วคิดพินิจไว้ในปัญญา
ถูกหรือผิดอย่างไรจะได้เห็น
ดั่งที่เป็นเช่นดั่งมองตรองปัญหา
เพราะมองใจต้องใช้ไปในเวลา
จึง