เพชรพรรณราย
ได้แค่เพียงเปล่งเสียงแค้นแน่นในอก
ปลงไม่ตกยกไม่ออกยอกใจฉัน
สิ่งที่เห็นเป็นอะไรในสิ่งอัน
เหตุใดกันอัดอั้นไว้ในฤดี
หลายครั้งคราพาให้เห็นเช่นวันนี้
หนึ่งคนดีที่เคารพจบวิถี
มาพ่ายแพ้แก่ความชั่วตัวอัปรีย์
ให้ช้ำชี้ฤดีช้ำระกำตรม
ใจสลดหดหู่ไม่รู้หาย
ศรัทธาสลายมลายไปใจขื่นขม
ท้อแท้ทนจนอ่อนล้าพาระบม
ในอารมณ์ถมด้วยเศร้าเฝ้าตัดพ้อ
ฟ้าสวรรค์ท่านตาบอดหรืออย่างไร
เหตุไฉนใยไม่เห็นคนดีหนอ
ปล่อยให้เจ็บเก็บแต่ช้ำนำใจท้อ
แต่คนฉ้อมาลอยนวลครวญคิดดู
โปรดลืมตาเถิดฟ้าอย่าหลับไหล
ถ้าคนชั่วได้ใจใครจะสู้
เพราะคนดีท้อถอยน้อยใจอยู่
มารับรู้ดูบ้างเถิดท่านฟ้าดิน