นกตะวัน
อาไกพาเราย้อนกลับออกมาตามเส้นทางเดิม เลี้ยวซ้ายเข้าถนนเลี่ยงเมือง แล้วเลี้ยวซ้ายอีกครั้ง ผ่านหมู่บ้านและไร่นาของชาวฝาง จนกระทั่งเริ่มขึ้นดอย ถนนราดยางที่ค่อนข้างดีจึงเปลี่ยนไปเป็นถนนดินลูกรังที่ค่อนข้างแย่ เพราะนอกจากอัดไม่แน่นแล้ว ดินยังร่วน เป็นหลุมเป็นบ่อในบางช่วง จนเราต้องนั่งโขยกเขยกกันมาตลอดทาง ทั้งยังต้องทนรับเอาฝุ่นแดงที่ฟุ้งตลบเข้ามาเต็มกระบะท้าย โดยเฉพาะในเวลาที่มีรถแล่นนำหน้าหรือแล่นสวนมา
รถขับขนคนของแน่นกองก่าย
แล่นเบี่ยงซ้ายป่ายขวาช่างน่าเสียว
โขยกโยกเยกไปกลางไพรเปลี่ยว
ได้แต่เหลียวเอี้ยวมองฝุ่นต้องหนา
สองข้างทางร้างบ้านย่านชุมชน
แลไม่พ้นต้นไม้แน่นในป่า
ยินแต่นก