แดนไกล ไลบีเรีย
ภาพความหลังหวนอยู่พอรู้สึก
ซาบสำนึกเมื่อครั้งเรายังเด็ก
ยังหัวใจสีขาวดวงเล็กเล็ก
เกกมะเหรก ใส-ซื่อ และซุกซน
..................................................
..................................................
พลันวูบหนึ่งเราเหนื่อยอ่อน, นั่งถอนใจ
เบื่อกับการเป็นผู้ใหญ่วัยสับสน
ซึ่งความจริงคือนิยามความทุกข์ทน
ซึ่งความฝันแห่งตัวตนคือเงินตรา
ชีวิตเรา – เจ้าเด็กน้อย หายไปไหน...
เรารู้สึกสงสัย ไม่เห็นหน้า
ความทรงจำเก่าเก่าเล่าความมา
นาฬิกาแห่งชีวิต...กระดิกเตือน
เวลาหมุน – โลกก็หมุน ไปเร็วนัก
ด้วยรอยยิ้มทายทักอย่างฝืนเฝื่อน
ความทรงจำจากเด็กน้อยค่อยลืมเลือน
และดูเห