เงามืดบนดวงจันทร์
วันเวลาทุกวันฉันเฝ้าคิด
ถึงความผิดต่างต่างที่สร้างไว้
ทุกทุกสิ่งฝังลึกในจิตใจ
ทำเช่นไรก็ไม่อาจจะลืมเลือน
ความผิดฉันมีมากมายและหลายด้าน
ผิดต่อบ้านต่อครูต่อผองเพื่อน
อุดมการณ์ความตั้งใจจางลบเลือน
แม้คอยเตือนรู้ตนผลเหมือนเดิม
เหตุเพราะตัวแพ้ใจและไหวหวั่น
ทุกทุกวันความทุกข์มาสุมเพิ่ม
ความผิดหวังความท้อแท้คอยซ้ำเติม
ตัวแปรเสริมคือคำพูดและแววตา
จากผู้คนร้อนพันที่เดินผ่าน
จากเหตุการณ์บางอย่างที่พบมา
ฉันแพ้ตัวแพ้ใจไร้ปัญญา
กลายเป็นหมาในสายตาประชาชี
หมาตัวหนึ่งที่คนคอยสมเพช
ค่าเพียงเศษฝุ่นปลิวข้างวิถี
มีแต่คนดูถูกคอยย้ำยี
แต่ยังมีชีวิตและจิตใจ