เพียรหัดเขียนเวียนแต่งแบ่งวันว่าง สู้วางงานอ่านกลอนก่อนหลับไหล อุตส่าห์เรียงอักษรวอนเว้าไป ด้วยอยากให้ใครเล่าเขาอ่านเจอ ที่ส่งกลอนอ่อนหวานวานไปบอก ไม่เคยกลัวช้ำชอกนอกจากเก้อ เฝ้าสรรคำพร่ำไปใจละเมอ หวังเสมอเจอกลอนย้อนแลดู ใจจดจ่อรอเขาอ่านพาลนอนดึก บางครั้งนึกแล้วเศร้าเขาไม่รู้ กลอนหวานมากฝากไว้ไยไม่ดู ความหดหู่ปกคลุมรุมเร้าใจ หยิบอักษรมาวางอย่างง่ายง่าย เรียงจากซ้ายไปขวาว่า..รักไหม คำสั้นสั้นซึ้งนัก...เธอรักใคร ตอบมาให้รู้แล้วกันกลั้นใจรอ...
1431
2
0
หน้าส่วนตัว
