นึกถึงวันเก่าก่อนแม่สอนว่า
ใคร่ครวญก่อนลูกจ๋าจึงปราศรัย
หากปากพล่อยไม่เว้นจะเป็นภัย
คำพูดใดล้วนคล้ายเป็นนายตน
พ่อสอนย้ำอย่าจ่อมจมอารมณ์บูด
คิดก่อนพูดคิดก่อนทำเลิศล้ำผล
ความแค้นเคืองใช่หนทางสร้างสรรค์คน
รู้ยับยั้งชั่งกมลจักพ้นพาล
หากพ่อแม่พลาดพลั้งลืมสั่งสอน
ท่านคงนอนไม่หลับอยู่กับบ้าน
เพราะลูกชายเกะกะเทียวระราน
รับประทานอะไรกลืนไม่ลง
ขอบพระคุณคุณแม่วัยแก่เฒ่า
จะถือเอาคำแม่มิลืมหลง
ขอบคุณพ่อที่เชื่อกันอย่างมั่นคง
วันปลดปลงพ่อยังยิ้ม
อิ่มเอิบใจ
ขอบคุณภาพจากอินเตอร์เน็ต