mono
ทั้ง ๆ ที่ฉันก็รู้ตัวดี
กับการมีค่าเพียงแค่นี้...คนที่เธอไม่รัก
วัน ๆ ที่ผ่านไป..ก็ไม่ต่างอะไร..แค่คนที่เธอรู้จัก
ไม่มีความหมายได้สักเสี้ยวหนึ่ง..ของคนที่เธอรัก..ก็เฝ้ารอ
ไม่เคยทำตัวเข้าไปเป็น...ส่วนเกิน
ทุกก้าวที่เดิน...ฉันต้องเผชิญจนท้อ
แรงใจที่คิดว่า...ยังมีมากมายเพียงพอ
ที่จะฝืนอดทนต่อ...ก็กลับไม่เกิดก่ออะไร
หมดแรงแล้ว...กับการรอคอย
ความหวังเลื่อนลอย...ทั้งที่ไม่รู้ว่าต้องคอยอีกนานแค่ไหน
มอดไหม้หมดแล้ว...แรงใจของฉัน...จากนี้มันไม่เหลืออะไร
ความรักที่ทุ่มเทไปเท่าไหร่...ก็เหมือนสูญสลายไปกับการรอคอย
1123
8
0
หน้าส่วนตัว
