นาคะพรรณ
รอบันทึกกาลเวลาที่มาเยือน
ร้อนฝนทนหนาวดาวเดือนเพื่อนเอ๋ย
เพียงประทังสังขารที่ผ่านเลย
พอสนิทชิดเชยบางเวลา
มาเติมเต็มส่ิงท่่ีขาดหาย
วาดฝันเริงระบายที่ปลายฟ้า
ร่ายระบำดำว่ายสายธารา
พอเพียงแล้วเป็นยารักษาใจ
ให้ชีวิตสถิตสิ้น
หยั่งรากลึกลงแผ่นดินสุกใส
เกิดผลพวงผลิดอกออกก้านใบ
หอมละไมไปทั่วหล้ายามราตรี
มีแต่เสียงบรรเลงเพลงภิรมย์
ก้องเมืองเรืองคำชมแห่งนี้
ม่านฉากทุ่งโค้งรุ้งมโหรี
ธรณีเกษตรกรรมนำแสดง
แบ่งปันวสันต์สู่พื้น
ปลุกชีวิตหลับตื่นคืนแสง
โปรยเกสรโพสพพบแมลง
เติมเรีี่ยวแรงชาวนามหานคร
นอนหลับฝันชั้นสวรรค์แดน
อบอุ่นซังฟางกางแ