ฤาความเหงาทำใจให้ไผลเผลอ จึงพร่ำเพ้อถึงเขาเฝ้าฝันหา หลงเสน่ห์เล่ห์คำจำนรรจา จินตนาว่ารักเพริศเลิศวิไล ผ่านเวลารู้ซึ้งถึงความรัก เมื่อตระหนักคุณค่าพาหวั่นไหว คำรักลวงบ่วงพรานพร่าผลาญใจ เกินขานไขว่าช้ำร่ำหน้านอง คนผ่านทาง...ของใจในวันเก่า รำพันเศร้าทุกข์ท้นแสนหม่นหมอง มาวันนี้แจ้งใจในครรลอง เธอสนองรักเล่นเซ่นดวงมาน คนของใจวันนี้ไม่มีแล้ว ดั่งดวงแก้วยับเยินเกินประสาน คนสำรองหมองเศร้าแสนร้าวราน จบตำนาน..รักนั้น แค่คั่นเวลา
1690
17
0
หน้าส่วนตัว
