นั่งมองโทรศัพท์ทั้งวัน หวังว่าเธออาจจะโทรหาฉันบ้าง พอโทรไปหาเธอก็สายไม่ว่าง ก็ไม่รู้ว่าเธอกำลังคุยกับใคร โทรไปก็ได้แต่ฝากข้อความ ฉันก็เลยได้แต่ฝากข้อความไว้ ว่าคิดถึงเธอนะ...ว่าห่วงใย โทรกลับหากันหน่อยได้ไหม...ฉันยังรอ นั่งรอเธอทั้งวัน รอจนใจหวั่น...มันท้อ รอที่จะคุยกับเธอได้แต่รอ มองโทรศัพท์ก็น้ำตาคลอ มองรูปเธอก็น้ำตาตกใน อยากให้เธอโทรหาฉันบ้าง อย่าทิ้งขว้างกันให้หวั่นไหว คนที่ได้แต่รอ...มันเจ็บรู้บ้างไหม หรือว่าเธอไม่มีหัวใจ...ถึงไม่รับรู้อะไรบ้างเลย font>