ฉันคือความเงียบเหงาเดียวดาย ฉันคือลมหายใจแห่งความเศร้า ฉันคือบางสิ่งบางอย่างที่คล้ายเงา ฉันคือเสียงอันแผ่วเบา...บนความว่างเปล่าที่เนานาน ฉันคือใครที่ไร้ตัวตน ฉันคือสายชลที่ไหลเป็นเส้นขนาน ฉันคือความแพ้พ่ายของวันวาน ฉันคือความทรมาน...ในแสงจันทร์อันมืดมน ฉันคือสิ่งใดกันเล่า หรือฉันคือความโง่เขลา..เศร้า..สับสน ฉันคือ...ฉันคือ...ฉันคือคน จึงย่อมไม่พ้น ความโศกเศร้า เหงาอาลัย ทำเช่นไรให้หัวใจนั้นสงบ เพื่อพานพบกับคืนวันอันสดใส หวังวันหนึ่งมีผู้ดึงฉันขึ้นไป จากภวังค์อันยากไร้ในหัวใจตน
3025
3
0
หน้าส่วนตัว
